Tandemvakantie in Frankrijk

Onze eerste kampeervakantie met de Quetzal tandem.

Een fietsvakantie in een zonnig land vinden we allebei al vele jaren de ultieme manier van vakantie vieren, tentje en slaapzak achterop en fietsen maar. De snelheid waarmee je op de fiets door een gebied trekt is wat ons betreft precies goed, je bent in staat alles om je heen in je op te nemen, je ontmoet veel mensen en  maakt onderweg van alles mee. Een fietsvakantie in het buitenland kan echter ook al snel vrij zwaar worden doordat je over heuvels en bergen heen moet en dan is honderd km op een dag ineens niet zo vanzelfsprekend meer... (foto Philippe Lasnier).
Zoals bij de meeste stellen is er tussen ons beiden ook een verschil in kracht aanwezig, onder andere door een knieblessure bij Monique. Met name tijdens beklimmingen is dit merkbaar. Te veel hoogtemeters of kilometers op een dag zijn dan al snel niet leuk meer. Op een tandem denken we onze krachten beter te kunnen combineren en mogelijk nog meer van het vakantie fietsen te kunnen genieten.

De Quetzal hebben we in het voorjaar van 2012 als prototype al uitvoerig getest, onder andere tijdens een korte fietsvakantie in Duitsland. De tandem, die we nu naar Frankrijk meenemen, is de eerste van de serieproductie, met tal van kleine verbeteringen ten opzichte van het eerste ontwerp. Door de gebruikelijke drukte vlak voor de vakantie is de fiets pas op de laatste dag voor de vakantie gereed zodat we geen tijd meer hebben om veel voor te bereiden. Op de Kerkweg in Nijeveen rijden we de avond voor vertrek nog even een snel proefrondje met het nieuw gemonteerde freewheel, daarna gaat de fiets de auto in voor vertrek naar Zuid-Frankrijk.

Plan is om een rondje te maken in Zuid-Frankrijk: van Créon naar Hauteville, van Hauteville naar Sète en dan van Sète weer naar Créon, volgens de boekjes van de Europafietsers: Midden-Frankrijk route, Groene weg naar de Middellandse zee en Langs het Canal du Midi.

Op een camping bij Créon (in de buurt van Bordeaux) kunnen we de auto gedurende onze fietstocht laten staan, hier gaan we de tassen inpakken en de fiets beladen. Na goed selecteren kunnen we al onze bagage kwijt in een set Large Radical zijtassen met extra zijvakset, en een Backbone. Voor de tent hebben we zelf een handige omslag met klittenband gemaakt, zodat deze samen met de lichtgewicht luchtbedden onderaan het frame kan hangen.  In totaal hebben we 36 kilo bagage bij ons, de fiets weegt rijklaar 34 kilo. Met ons erbij zitten we net boven de 200 kilo als we op 10 juli 2012 vanuit Créon beginnen aan ons nieuwe fietsavontuur.

We hebben bijna 3 weken voor ons en hebben er zin in! (foto Fred Koops)

De eerste dagen zijn vrij vlak, zodat we goed op kunnen schieten. Het rijden met de zwaar beladen fiets is even wennen maar gaat al snel zonder enig probleem. We rijden over rustige wegen door het heuvelachtige Franse landschap, ’s middags langdurig pauzerend tijdens het nuttigen van een Menu du jour, af en toe stoppend bij een mooi uitzicht of in een pittoresk dorpje. Aan het eind van de dag brood met kaas en wijn in de avondzon op een simpel Frans campinkje.

Omdat we ’s morgens ook al niet zo vroeg starten leggen we niet heel veel kilometers af op een dag: het is tenslotte vakantie! De drukte vlak voor de vakantie heeft de voorbereiding echter geminimaliseerd: als we gaan optellen hoe groot het bedachte rondje is, komen we uit op ca. 1900 kilometer: te veel voor de 19 dagen, die we in totaal hebben. We besluiten de geplande route bij te stellen.

We kopen in Conques een goede Michelin-kaart van de regio Aveyron en Tarn en gaan zelf een route bepalen naar Sète, want la Méditerranée, die willen we zien!

Ook als je zelf een route uitstippelt in Frankrijk, kom je langs mooie dorpjes en weggetjes, het nadeel is echter dat op de Michelinkaart niet altijd vermeld staat hoe steil een weg is. Omdat we zonder beschrijving niet dwars door de stad Albi willen rijden, zoeken we een mooi vlak weggetje er omheen, denken we... Helaas blijkt het om de twee kilometer van richting te veranderen, verticaal welteverstaan. Weggetjes van 12% kunnen we nog net rijdend beklimmen, maar 19% wordt wel wat erg steil!

Vlak onder Albi begint echter een voie verte (Le chemin des droits de l'homme, 44 km), een fietspad over een oude spoorlijn, die eindigt in Castres om na een korte, maar drukke onderbreking weer verder te gaan door het Montagne noire (voie verte du Haute Languedoc, 59 km). Rustig, prachtig en vrijwel vlak!

Wel even van de route af voor één van de leukste eettentjes van Frankrijk onder de platanen van Riols en voor het uitzicht op Olargues.

Inmiddels zijn we aardig op elkaar ingespeeld met fietsen: het schakelen met de Rohloffnaaf, stoppen en starten op een druk punt, het gaat steeds beter. Surplacen in de file en met bijna 70 km/hr afdalen over een nieuwe, maar bochtige weg gaat zelfs heel gemakkelijk. De fiets met bagage voelt zeer stabiel en zeker aan.
Het freewheel bevalt ons echter niet erg, we vinden het prettiger om, vooral bij het klimmen, synchroon te rijden. Met een stevige slangklem zetten we de crank vast. In Duitsland, tijdens de meivakantie, hadden we wèl een vast crankstel: het was een verkeerde beslissing om dat vlak voor deze zomervakantie te veranderen, maar met slangklem lukt het prima.
Op de franse fietsroutes staan bij alle oversteekpunten dubbele hekjes. Op zich heel veilig, maar het haalt de snelheid er wel vaak uit. We kunnen gelukkig tussen de meeste hekjes door manoeuvreren, ondanks de lengte van de tandem.

Op de 12e dag en na 776 km bereiken we de Middellandse zee. Het goudgele strand is vrijwel verlaten, de zee en de lucht erboven stralend blauw: hier doen we het voor!Even pootje baden, dan vis eten in Sète en daarna de tocht vervolgen langs het Canal du Midi, nu weer terug richting Bordeaux.

Het 400 jaar geleden ontworpen systeem om schepen van de Middellandse zee naar de Atlantische Oceaan te laten varen is zeer ingenieus bedacht. Gedurende ca. 500 km (Véloroute des deux mers) passeren we diverse (meervoudige) sluizen, aquaducten en bruggen, samen met veel andere fietsers en pleziervaartuigen. Al snel valt het verschil op tussen fietsers en bootjesmensen: de buikomvang! Het laat zich gemakkelijk raden wie de grootste omvang hebben…
Er is veel te zien, de keuze aan eettentjes en campings is groot, het is mooi weer, wat willen we nog meer op vakantie?

Het wegdek van deze fietsroute is niet overal even glad (soms zelfs erg moeilijk begaanbaar door diepe opgedroogde moddersporen), waardoor we ook hier niet veel kilometers maken per dag: de tandem rijdt goed ondanks de sporen, maar na 60 km zijn we wel een keer sufgehobbeld, net als onze medevakantiefietsers op bukfietsen. De omgeving maakt echter veel goed.

In de buurt van Toulouse komen we op prachtig glad asfalt, wat het fietsen een stuk aangenamer maakt. De route leidt ons dwars door Toulouse, druk en heet, maar goed te volgen (mits je de aanwijzingen in het routeboekje goed leest). Eén enkel hekje vormt een probleem met de tandem, maar dat is samen met nog een ander hek de enige plek tijdens de reis, waar we niet met de tandem kunnen passeren.
Het kanaal en de fietsroute zijn rond Toulouse opvallend rustig: het landschap is tijdelijk wat saai, maar na Moissac, een pelgrimsstad op de route naar Santiago de Compostela, zijn er weer veel mooie oude waterwerken te zien in het glooiende landschap met wijngaarden en leuke dorpjes.

Na 18 fietsdagen, ca. 1400 km en ruim 7500 hoogtemeters zijn we weer bij de auto in Créon. Nog een dagje snelweg rijden en dan zijn we weer thuis, om na te genieten van een heerlijke fietsvakantie! Gemiddelde aantal km per dag: 75; steilste helling: 12%; hoogste snelheid: 68 km/hr; langste dagafstand: 119 km; meeste hoogtemeters op een dag: 1021 m (bij 35 graden C!). Veel ontmoetingen met vakantiefietsers, waarvan 3 op een ligfiets.

Conclusie: de tandemvakantie is erg goed bevallen, maar zoals voor iedereen geldt: we hebben het tandemrijden wel moeten leren. Communicatie is erg belangrijk en je moet elkaar volledig vertrouwen: de stoker moet het vertrouwen hebben dat de captain verantwoord rijdt, de captain moet het vertrouwen hebben dat de stoker naar vermogen meetrapt. De sterkste moet zijn/haar kracht delen met de zwakste: dat moet hij/zij voor de ander over hebben. Het klinkt allemaal erg logisch, maar wij hebben er even aan moeten wennen.
Maar hèt grote voordeel is dat we met de tandem altijd allebei even snel en even vermoeid bij dat leuke terrasje (met ijskoud bier en Orangina) aankomen!

Samen fietsen, lekker eten en kamperen in de zon: het is voor ons de ideale combinatie! Met de Quetzal!
(foto Marc Radelet)

De tandem is voor 1 of meerdere dagen te huur bij Nazca Ligfietsen in Nijeveen (NL), Laidback Ligfiets in Edinburgh (GB), Atoocycles in La Chaux de Gilley (FR).

Find us on Facebook